8. + წარმატებები პირადში + წარმატებები პირადში
7. კარგი არის,მაგრამ მეოთხე კუპლეტში მოისუსტებ.წარმატებები+ კარგი არის,მაგრამ მეოთხე კუპლეტში მოისუსტებ.წარმატებები+
6. ძალიან რთული გზა გაიარე იქამდე, ვიდრე მშვენიერი ღიმილის შეგრძნება მოგგვრიდათ, არასდროს ნახვის სურვილს.
ამიტომ დაიმსახურა ამ ლექსმა ასეთი სეფასებები!
პატივისცმით: ბლაგვი ძალიან რთული გზა გაიარე იქამდე, ვიდრე მშვენიერი ღიმილის შეგრძნება მოგგვრიდათ, არასდროს ნახვის სურვილს.
ამიტომ დაიმსახურა ამ ლექსმა ასეთი სეფასებები!
პატივისცმით: ბლაგვი
5. ჰოოო? კაი კაცო,აგია ლექსი? გინდა მიგასწავლო ნამდვილი პოეტები? ჰოოო? კაი კაცო,აგია ლექსი? გინდა მიგასწავლო ნამდვილი პოეტები?
4. ეჰ... რა დრო იყო, რა დროო...
მახსოვს მაგან რაცა ქნა:
ცრემლი დარდსა შემოსტყორცნა, ცრემლ-დარდისა დადგა გორი :(
გუბემ ვეღარ გაუძლო და ტბად გადიქცა მცირე ტბორი.
სად იყო და სად არა, რომ ცით მოფრინდა გედი ორი,
გადეხვივნენ მაგ ბეჩავს და... დანარჩენი შენ თქვი, მგონი... ეჰ... რა დრო იყო, რა დროო...
მახსოვს მაგან რაცა ქნა:
ცრემლი დარდსა შემოსტყორცნა, ცრემლ-დარდისა დადგა გორი :(
გუბემ ვეღარ გაუძლო და ტბად გადიქცა მცირე ტბორი.
სად იყო და სად არა, რომ ცით მოფრინდა გედი ორი,
გადეხვივნენ მაგ ბეჩავს და... დანარჩენი შენ თქვი, მგონი...
3. მახსოვს,ერთხელ მე,ჩემი ძმა მფრინავი შეფთი,აპარმიჟ-ი, ავთანდილი და როსტევანი -სანადიროდ წავედით.
მივალთ ტყეში და უცბად შორი-ახლოდან ზლუქუნის ხმა შემოგვესმა.
მივიხედ-მოვიხედეთ და წყლის პირას იჯდა მოყმე და ტიროდა. სხვათა შორის მანამდე მანდ წყალი არ იყო. ამას დაუყენებია ცრემლების ტბა.
გვეუბნება როსტევანი. მიდით ერთი ,გამიგეთ რა ატირებსო?
მივედით:
ძმაო, რა გაგჭირვებია, რადაა ასე რომ ჩივი-თქო.
რაო და...ამოიღო ცრემლ-გაჟღენთილი ფურცელი და - მოგვაწოდა. წავიკითხეთ. ეს ლექსი იყო.
ამან დამიღრიჯა ასე სახეო, თან,ხომ იცით, ერთხელ თუ შემოგაწვა სევდა კაცს გულზე, ბარემ სხვა პრობლემებიც გახსენდება და ჩემი ნესტანიც გამახსენდა აქვე და იმისდაც ვტირიო.
შევჩოჩქოლდით ახლა აქეთ ჩვენ.
მერე მივუჯექი გვერდით და ვუთხარი: თუ ძმა ხარ, ამ ლექსის გამო რომ ტიროდი, მაგას არ ვეტყვით როსტევანს, ლექსისთვის ტირილი რა ვაჟკაცის საქმეა და ტეხავს-თქო. მარტო იმას ვეტყვი ჩვენს მოხუც მეფეს,რომე შეყვარებული მოგნატრებია-თქო.
ჩაფიქრდა მოყმე. უცებ თავი ზეაღმართა და... კარგიო.
თან ხელით ცალი თვალი ამოიმშრალა, მეორეხე კი დაიტოვა ნესტანის წილი ცრემლები. მეტი დამაჯერებლობისთვის. მახსოვს,ერთხელ მე,ჩემი ძმა მფრინავი შეფთი,აპარმიჟ-ი, ავთანდილი და როსტევანი -სანადიროდ წავედით.
მივალთ ტყეში და უცბად შორი-ახლოდან ზლუქუნის ხმა შემოგვესმა.
მივიხედ-მოვიხედეთ და წყლის პირას იჯდა მოყმე და ტიროდა. სხვათა შორის მანამდე მანდ წყალი არ იყო. ამას დაუყენებია ცრემლების ტბა.
გვეუბნება როსტევანი. მიდით ერთი ,გამიგეთ რა ატირებსო?
მივედით:
ძმაო, რა გაგჭირვებია, რადაა ასე რომ ჩივი-თქო.
რაო და...ამოიღო ცრემლ-გაჟღენთილი ფურცელი და - მოგვაწოდა. წავიკითხეთ. ეს ლექსი იყო.
ამან დამიღრიჯა ასე სახეო, თან,ხომ იცით, ერთხელ თუ შემოგაწვა სევდა კაცს გულზე, ბარემ სხვა პრობლემებიც გახსენდება და ჩემი ნესტანიც გამახსენდა აქვე და იმისდაც ვტირიო.
შევჩოჩქოლდით ახლა აქეთ ჩვენ.
მერე მივუჯექი გვერდით და ვუთხარი: თუ ძმა ხარ, ამ ლექსის გამო რომ ტიროდი, მაგას არ ვეტყვით როსტევანს, ლექსისთვის ტირილი რა ვაჟკაცის საქმეა და ტეხავს-თქო. მარტო იმას ვეტყვი ჩვენს მოხუც მეფეს,რომე შეყვარებული მოგნატრებია-თქო.
ჩაფიქრდა მოყმე. უცებ თავი ზეაღმართა და... კარგიო.
თან ხელით ცალი თვალი ამოიმშრალა, მეორეხე კი დაიტოვა ნესტანის წილი ცრემლები. მეტი დამაჯერებლობისთვის.
1. არ ვარგა...წარმატებები ;) არ ვარგა...წარმატებები ;)
|
