ან დრო გაფუჭდა... ან მას დაესვა
                      წერტილი დიდი,
ან ერთ მათთაგანს ახდენია,
                      სიზმრები ცხადად,
შიში ღვთისა რა მოსატანია,
                      არა აქვთ რიდიც,
რიდი კაცის და ზეკაცისა
                      არ უღირთ არად.

ან დრო გაფუჭდა,ან მედროვეთა
                      ბაგენი ისევ
იტყვიან: დღეს რა ბრწყინვალეა,
                        გუშინ რას ჰგავდა,
აღმშენებელი მოსვლისა დღიდან
                        განსაცდელს გვისევს...
სურს რომ გვიყვარდეს ყველაფერი...
                        წარსულის გარდა.

თუ დრო ვერ დროობს,ეს მედროვენი
                        იღწვიან რაზე?!
ტაძრებს მოსავენ გამჭვირვალე
                        დიდების ფარდით,
დადგება ქალი სანთლით ხელში
                          სპეტაკ მინაზე,
მადიდებლებო მართალისაო,-
                          ტაძრიდან გადით!.

მძულს ყოველივე რაც რომ მიკარგავს
                          ამერს და იმერს,
მძულს დრო რომელიც ითვლებოდა
                          უებარ წამლად,
კიაღარ გვწამლობს,განკურნებულთ
                          იარებს გვიჩენს,
ისევ თქვენ გადით ტირანებო...
                          ჩვენ არსად წავალთ.

ან დრო გაფუჭდა,ან მედროვეთა
                          უმანკო სული,
ტაძრებს შემოსავს გამჭვირვალე
                          დიდების ფარდა,
ვიდგებით მალე უწარსულოდ
                          ციდან მოსულნი...
და გვეყვარება ყველაფერი,
                          წარსულის გარდა.