შენთვის მომიძღვნია მწვანე სიყვარული
და ყვავილების ფერადი ალერსი,
ტყეებში ჩავმალავ პირქუშ სალ კლდეებს,
მტვრიანს, უნაყოფოს და დარდით ალესილს.

შენთვის დავამწიფებ ხეხილს, ბარაქიანს,
დახუნძლულ რტოებს თრთოლვით გამოგიწვდი,
ნაცრისფერ უდაბნოსაც ვაქცევ წალკოტად,
ოღონდაც შენ ჩემთან გულით გამოფრინდი...

ვერ გგრძნობ ქალაქში, ცხელი ასფალტი
შუბლზე დამადეს თითქოს სალბუნებად,
დაუდევრად დამაჭრეს ხეებზე თითები,
ვერ შევძლებ შენს თმაზე მოთათუნებას.

თუკი მოგენატრე, მაშინ დამიბრუნდი,
მსურს, მარტოობისაგან ისევ შენ დამიცვა,
მუდამ მიყვარდი და მუდამ მეყვარები!
                                  მიწაცა შენი, მწვანე დედამიწა.
                                                                    02.08.2011