ახლა ფიქრებს უერთდება ძალა,
სხვა აზრისკენ მიმაშურებს სული,
ამ ბოლო დროს ფიქრი დამრჩა ვალად
და ბორგინებს ეს წყეული გული.

ცხრა მთას იქით მიმაქანებს ხორცი,
ცხრა ზღვას იქით გაირბინა სულმა,
ანემიით გალეშილი მძორი,
მიწამ შთანთქა მიკარნახა გულმა.

აზრებს ვატან ახლა წყეულ რითმებს
და გულს უფრო დადინჯება რჩება,
ამდენ წერით, სისხლი მოსდით თითებს,
სისხლის დენით დიდი გუბე ჩნდება.

ახლა ვცდილობ დავუბრუნდე ჩემს ლეშს,
ჩემს სულს უფრო მარტოდ ყოფნა უნდა,
ერთხელ მინდა გავუმკლავდე ნერვებს ,
მერე ცაში გამიფრინდეს თუნდაც.