წუთისოფლის კლოუნი
წუთისოფლის ყოფამ
კლოუნს დამამსგავსა,
ღიმილნარევს აღარ მათბობს
ზამთრის კარმაც,
დარდის ნიღაბს დავატარებ
აღმა-დაღმა...
კლოუნი ვარ,
სხვებს ვაცინებ...
ცრემლით ვხატავ...
წუთისოფლის
უფლისწულმა ჩამიარა,
ლოყებწითელს დამემართა
გულის დამბლა,
კლოუნ ქალის სითამამემ
მიხსნა იმწამს,
განა,
ვინმე დაიჯერებს,
რომ მეც მიყვარს...
წუთისოფლის
კლოუნი ვარ,
ნუ მდებ სარმას!
ამ ცხოვრებამ
ჩემი წილი
კლანჭით დამჭრა,
კლოუნობას ნუ დამიშლით!
ნუ აკრძალავთ!
ჩემ გარეშე
გამეფდება
დარდი დარდად!
26.08.2012 წელი