ვასილ ბარნოვის ''ტკბილი დუდუკი'' წავიკითხე
                                                                                                                              და დაგიწერე

შენ ანგელოზო,
როცა მტოვებ და მიდიხარ შორს,
ამ გულს ვერ ტოვებ
ტკბილ დუდუკის ხმა ისმის ჩემში.

შენი სულია ჩემი სამშობლო
და მარადისი თავშესაფარი
ვიცი გაქრება ეს გულის ცემა
და გრძნობა მწველი აღარასოდეს.

ნუ გლოვობ, ნუ ტირი,
ნუ გკტივა, იცოდე
ტკბილ დუდუკს ვეკუთვნით
მხოლოდ ეს გახსოვდეს.

თუმცა ვიცი რომ გახსოვს შენ მრავალი,
ათასმა ტკივილმა დატოვოს სულები,
მე დღეს ერთადერთი ამ დროს კვლავ გავუძლებ,
და ჩვენ უსასრულოდ მზის ჩასვლას ვუყურებთ.

ერთ სულ და ერთ ხორც,
                        მაქვს იმედი მხოლოდ სიცოცხლის,
და ეს იმედი მოვა შენთან,
                      ვგრძნობ, მწამს და ველი.