მხრებზე დავიდგი მარტოობის დიდი უღელი
და არავისგან ველოდები დიდების გვირგვინს
გავფანტე სევდა როგორც ქარმა შავი ღრუბელი
და სიხარულის გადის წუთები, წამი წამს ითვლის

მახსოვს წუთები დღეს სასაცილო ჩემი ცხოვრების
მაქვს სიძულვილი ყოველი ჩემი მცდარი ნაბიჯის
შემწევს უნარი მხოლოდ სიკეთის დამახსოვრების
თან მიხარია ეს მარტოობა, თან ცოტა მიჭირს