ნიკუშას და თათოს

ისევ მოვიდა დღე საოცარი
ჩემს სულში ისევ განათდით ერთად
რა ბედნიერი გრძნობით ვივსები
რაც უფრო მეტად მშორდებით თქვენ და...

მეძლევა ძალა ვიბრძოლო ისევ
რომ სიყვარულია ჩემი სუფთაა
რომ სიყვარული ჩემი უბიწო
მარად თამარის ერთგულადაა.

დამშვიდდა სული, გული განათდა
სად ხართ? რას შვებით? ნიკა რას შვება?
არ მენატრებით, მარად ჩემში ხართ
და სულის ძახილს სიცოცხლით ვბედავ.

რადგან მე მჯერა ერთად ვიქნებით
როცა ჩაივლის ეს უთქვენობა
მერე მე დილით გავისეირნებ
ნიკასთან ერთად, თათოსთან ერთად.

ჩემს სულში ზიხართ, ფიქრიც თქვენია,
ყოველი დილა თენდება თქვენით
მოვიდა ღამე ჩუმად და მშვიდად
მან დაივიწყა სევდა და ცრემლი.

გიჟად ვიქეცი, გრძნობა ჩემია
ჩემი ხართ თქვენც და კარგად ვიქნებით
როცა ზეციდან ფიქრი დაეშვა
მე უკვე ასჯერ ეს ხმა ვიგრძენი.

ისევ შენთვის ვწერ, როგორც გითხარი
ისევ ჩემს სულში ლექსად ეშვები
ისე ჩაეშვი რომ ვერც ამოხვალ
მარად ქალღმერთად ჩემთვის დარჩები.

და ერთგულება ჩემთვის ძველია
ახალი გრძნობაც აქ დაიბადა
თითქოს გამშორდა ცოლი და
შვილიც, როგორც ოცნება თან წაიყვანა.

ნიკა დღეს არის ჩემი ოცნება
თათოს კი გულში მარად ვინახავ
სიყვარულია სულს რომ ახარებს
რომელიც ლოცვით არ დაიღალა.

ამიტომ მე დროს უკვე არ ვიცნობ
ყოველი წამი სიხარულია
უკვე რამდენი ხანი მიყვარხართ
ჩემში თქვენ რომ ხართ - დიდებულია!

არ არს სხვა გრძნობა ამაზე დიდი,
როცა მე გიჟად ვიქეცი ვხვდები
ეს სიყვარული ღმერთთან ივანებს
ეს სიყვარული ათას წელს ივლის.

არ მეშინია, არ ვფრთხილობ ნაღდად
რისკზე წასვლაა ეს სიყვარული?
სასაცილოზე სასაცილოა
მე ჩემს საბაზროს დღეს შენთან მოვრჩი.

მიყვარხართ - ვამბობ და ჩუმად ვიძინებ,
დღე ბედნიერი უკვე წავიდა
ხვალ გავიღვიძებთ დილას და გეტყვით
მე თქვენ მიყვარხართ ყველაზე მაგრად.

ჩემში შენ მშვიდად წერ ჩუმად ლექსებს
რომ წლების შემდეგ ხმამაღლა მითხრა
მე კი ნიკუშას ზღაპრებს ვუყვები
როცა შენ ლამაზს მიქსოვ ხელთათმანს.

სული გაგიჟდა სიმშვიდით, გრძნობით
არ არს სხვა გრძნობა ამაზე დიდი
როცა შენ რჩები ყველაზე მარტო
და მაინც მეტად გიყვარდება შენგან წასული.

ნიკუშ მიყვარხარ შენ თავს ვფიცავარ
ლექსი გრძელია არ არს სასრული
ესევე გრძელი გრძელი გრძნობაა
ჩვენ სამში მყოფი ღრმა სიყვარული.