გ (ან) წყობა...

ნოემბერია, ზამთარს უხსნის ფრთხილად საკინძეს,
ჯერ მკერდის ღარიც არ უჩანს და უკვე აცივდა.

თემატურია ხასიათის მოყვანაც ამ დროს,
მითუმეტეს, რომ ბოლო ხანს ამინდივით მალე ფუჭდება.

რაღაც ხომ იყო ადრე, ძველი, მიყუჩებული,
რა მნიშვნელი აქვს სუნი, სკამი, მოვლენა, გინდ ადამიანი,
რაღაც ისეთი, შორ გვირაბში რომ მიიმალა ცხოვრების გზაზე
და დღეს გონების დაძაბვითღა თუ გაიხსენებ.

ჰოდა, ყოველი ასეთი რამ და რაღაც მინდა შევკრიბო,
მერე ნოემბრის ურცხვ საღამოს მივაყოლო მოზრდილ ლუკმებად.

ვითომ რა ამით?!

არც არაფერი, უბრალოდ ცივა, ჩაის ვსვამ და თბილად ვიხსენებ.