სულის ხსნა,გზა

ტანგო როიალით,
მთვარის სონატა და
გიდე მოპასანი
,,ლამაზ მეგობარს'' რთავს...
შუბერტს შეუქმნია
,,ავე მარია'' და
ბატის ფრთა,
მელანი,
ლექსის ნაზი ქარგვაც.
ფრანი
,,მე და შენს'' მღერს,
მგზავრებს
,,მთვარე'' ძმად ჰყავთ,
თარაშ ემფხვარს ვხედავ
,,მთვარის მოტაცების'' ფარად!
მინდა ვითამაშო
ჯინსების თაობა და
მინდა თინა ვიყო,
გეგაც მხიბლავს, ვხატავ...
ცრემლი,
აღელვება,
აღარ ვიტირებ და
ალქიმიკოსივით მუდამ
ვიბრძვი,
ვჩარხავ!
ჭავჭავაძეს უთქვამს:
,,მე კი, ვიყივლებ, თუმც
გათენებაში დევს
ჩვენი სულის
ხსნა,
გზა!   

27/11/2012 წელი