იგონებ ჩუმათ თუ რამდენი დროა გასული,
ასე ფიქრებში მიდიხარ და ჯდები ლოგინთან,
ასთმისმაგვარად გაწვალებს თან გტანჯავს წარსული
მერე კი ხვდები, რომ სულ ცოტა, ცოტა დრო გინდა

და ინანიებ იმ ყველაფერს რაც იყო მაშინ,
აწმყო კი გახრჩობს, ქრონიკულად გიწევს ხველება,
რადგან სამყაროს ვერ მოერგე, ფუჭსა და დაშლილს
დღეს შენს თვალებში ირეკლება სშინელება.

ცოტას თუ წაგსთვლემს ძილი გიწევს არცთუ მარტივი,
და ძილის მერეც არ გეტყობა ძილის შედეგი,
ოცნებები კი გეწებება ძველი კარტივით,
ისევ ფიქრებში მიდიხარ და... ამის შემდეგ კი

ხვდები მთავრდბა ყველაფერი, სულ ცოტა დრო გაქვს,
უკიდებ ასანთს, სიგარეტი ფილტვებს ეწევა,
მერე იღებ და შენივე ხელით ის ლოდი მოგაქვს,
სწორედ ის ლოდი, აღმართში რაც წამოგეწევა...