წერილი თოვლის ბაბუას


გამარჯობა თვლის ბაბუ,მე 27 წლის ვარ და ალბათ  უცნაურია ამ ასაკში შენდამი მოწერილი წერილი,მაგრამ გწერ...

ბავშვები ათასგვარ წერილებს გწერენ,ვერ გაგაკვირვებ ჩემი თხოვნით,მიჩვეული ხარ,იმას რომ სულ რაღაცას გთხოვენ,დაიღალე კიდეც  ალბათ.
მაპატიე,უნდა შეგაწუხო.
მე საახალწლოდ მინდა სახლი.გგონია ჩემთვის გთხოვ?! არა,ცდები.ჩემი შვილებისთვის მინდა.თუნდაც პატარა, სულ ციცქნა,მაგრამ მაინც სახლი.
გწერ ამ წერილს და მინდა ბავშვებს კი არა,ჩემს თავს დავაჯერო,რომ არსებობ.

მე კიდევ ორი წერილი მაქვს შენთვის,პატარებმაც იგივე სურვილი მოგწერეს...
ჩვენს შორის ერთი განსხვავებაა,მათი ბოლო იმედი მე ვარ..და ჩემი ბოლო იმედია "თოვლის ბაბუა"...