გასულს...
გარდასულს,
გარდამავალის შორეულ ზრახვებს,
ბავშვობად აქცევს.
მივიწყებული მოგონებები
კარებს მიხურავს და ზურგსაც მაქცევს...
მეძახის შორი ფიქრთა კადრები
მივიწყებული ბავშვობის წლები
აღდგენილს ცრემლი ისევ აქრობს და...
შემდეგ "სიბერე"
დაბერდი ხვდები.
სახეზე დაღლა ნაოჭად ჩნდება
გულის სიჩქარეს ჟამი ანელებს
გონება ისე ვეღარ გარბის და...
თვალებს ნელ–ნელა ღამე აბნელებს.
მოქცევა მიქცევის პირისპირ რჩება
ზაფხულის წვიიმა თოვას ჰგავს ამ დროს
დააღლილი ხვდები " რაა სიბერე"
და მაინც წარსულის "ბავშვობით" ხარობ.

ბექა გოგატიშვილი 16,05,2013 —