თუ ბედის მწერალს რამე გამორჩა,
ღამის ქურდივით ვცდილობ მოვპარო,
წყალწაღებული წვეთი წყაროდან, –
მეტი არ მინდა! ღმერთი და რჯული!
თუ ბედის მწერალს რამე გამორჩა,
ეგეც ბედთან მაქვს სულ საყომარო...
წყალწაღებული – წვეთი წყაროდან,
რომ ზედ დავაკლა სვე–ბედის წყურვილს.

არც სიყვარული, არც მეგობრობა
და არც ღმერთი ჩანს გზის გასაკვალად.
სამაგალითო – ერთი მყოლოდა
(ადამიანებს ნაკლებად ვუგებ)...
არც სიყვარული, არც მეგობრობა,
ბედმა ახლოსაც არ მიმაკარა.
სამაგალითო – ერთი მყოლოდა,
თუმცა, რამდენი მარგუნა მრუდე.

გულს სტკივა, თორემ, მე კი არ ვჩივი,
შერიგებები ბედთან, მე მკითხეთ!
რა პრობლემაა? – დედანატირი!..
რაც იყო – იყო, რაც მელის – იქნას!
გულს ტკივა, თორემ, მე კი არ ვჩივი –
ვიქნები ასე. ბედო, შენ კიდე
(რა პრობლემაა? – დედანატირი!),
იცოდე, ასეც გაგაძრობ სიქას!