ციდან ვხსნიდი ლურჯ ოცნებებს,
ფიანდაზად გიგებდი,
მერე თვალში ცრემლს ვიღებდი,
მარგალიტად ვკიდებდი.
შენ კი, დილა დამიღამე,
მზე და მთვარე წამართვი,
ჯოჯოხეთის ცეცხლში ვიწვი,
ეშმაკი მცემს დაღლამდი,.
ნეტავ, რატომ შემიყვარდი,
შენ რა ჩემი ტოლი ხარ,
მე ვარსკვლავებს ცაში ვკრეფდი.
შენ ქაჯების ტომის ხარ!
ლურჯ ოცნებებს ცაში გავშლი,
მიწას აღარ ვეგები,
ახლა ფერიებთან ვცხოვრობ,
წინ დამხვდება ედემი.