მარადიული ახალგაზრდობის რაინდმა,
ორმოცდაათი წლის ასაკში მიაგნო თავის გონებას, თავისსავე გულში
და ერთერთ ივლისის დილას გაემართა მისი კუთვნილი სილამაზის მოსაპოვებლად.
ისე, უბრალოდ...

მის წინ, გატუტუცებული და ქედმაღალი გიგანტების სამყარო გადაშლილიყო,
რომლისკენაც თავისი, სევდიანი, მაგრამ მამაცი როსინანტით მიემართებოდა.
ჩემო დონ, მე ვიცი თუ რას ნიშნიავს სწრაფვა რამისადმი,
მაგრამ, თუ შენი გული მხოლოდ ფუნტსა და თექვსმეტ უნციას იწონის,
არანაირი აზრი არა აქვს მაგ ქარის წისქვილებთან ბრძოლას.

თუმცა, შენც მართალი ხარ, რა თქმა უნდა, დულსინეა, შენი ქალია,
ყველაზე ლამაზი მთელ სამყაროში;
დარწმუნებული ვარ, რომ ამ ფაქტს, ყველა
ქუჩის მოვაჭრეს მიახლი ცხვირ-პირში;
მაგრამ ისინი ჩამოგათრევენ შენი ცხენიდან
და ნახსენებ ცხვირ-პირს გაგიერთიანებენ.
რაღა თქმა უნდა, შენ დაუმარცხებელი რაინდი ხარ
და რკინის მძიმე ფარით კვლავაც აუმტვერებ ამ გზას უკანალს,
დულსინეა კი, უფრო და უფრო იბრწყინებს სილამაზით.


Don Quixote

The knight of immortal youth
at the age of fifty found his mind in his heart
and on July morning went out to capture
the right, the beautiful, the just.

Facing him a world of silly and arrogant giants,
he on his sad but brave Rocinante.
I know what it means to be longing for something,
but if your heart weighs only a pound and sixteen ounces,
there's no sense, my Don, in fighting these senseless windmills.

But you are right, of course, Dulcinea is your woman,
the most beautiful in the world;
I'm sure you'll shout this fact
at the face of street-traders;
but they'll pull you down from your horse
and beat you up.
But you, the unbeatable knight of our curse,
will continue to glow behind the heavy iron visor
and Dulcinea will become even more beautiful.



Translated by Taner Baybars