ვიცი არ გძინავს ამ შუაღამეს,
სულსაც ვიცი რაც გიფორიაქებს,
აიღებ კალამს, გადაჰკრავ სასმელს
და პოეზიის გაშლი იალქნებს.

მუზა გახელებს მწველი რითმებით,
გრძნობებს გიმძაფრებს სასმელის ალი,
გსურს გამოხატო ვნება სიტყვებით,
რომ გახდე მისგან თავისუფალი.

ტაეპი ტაეპს, სტრიქონი - სტრიქონს,
მსწრაფლ ენაცვლება მღვრიე ფიქრებში,
ფანტაზიები თავს გესხმის, თითქოს
მოგზაურობდე სადღაც - სიზმრებში.

უმალ გადააქვს ხელს ნაფიქრალი,
ლამაზ მწკრივებად - სუფთა ფურცელზე,
პოეზიით ხარ რადგანაც მთვრალი,
ლექსით გამოხვალ ნაბახუსევზე...

თებერვალი 2004 წ.