დედა!შენ ჩემთვის ყველაფერი ხარ!
და ვგრძნობ შენც ჩემით როგორ სულდგმულობ,
სხვა საფიცარი მე არ მყავს ვინმე,
ხშირად გგონივარ ვიცი უგულო.
შენ ჩემში ღმერთსაც კი უტოლდები,
ჩემო ღვთიურო, ლამაზო დედავ,
შენს თვალზე ყველა ცრემლებს განვიცდი,
მე უგუნური შენდობას ვბედავ.
მაგ ნაჯაფარი შენი ხელებით,
მსურს რომ ბავშვივით გულში ჩამიკრა,
სვა სიყვარული ამას ვერ შეცვლის,
სხვა სიყვარული მართლა არ მინდა.
რამდენჯერ მაპატიე და ცოდვა შემინდე,
დედავ, შენა ხარ ჩემი საუნჯე,
როცა მოწყენილს შეგხედავ უმალ,
ხმას ვეღარ ვიღებ, მინდა დავმუნჯდე.
ჩემს გამო ხშირად აგევსო უპე,
ჩენთვის წმინდათა წმინდა ცერმლებით,
იტანდი ყველა შესამჩნევ ტყუილს,
ღმერთს მიმართავდი ჩუმი ვედრებით.
შენს კალთას მინდა ვემთხვიო კრძალვით,
მე მიყვარს შენი ნატქვამი "შვილო",
შენს წმინდა ხელებს ვეამბორები,
და განვლილ წლებზე მე ხშირად ვფიქრობ.
ახლა ყველაფერი მინდა დაგიფასო,
ჩემს მომავალზე რომ ფიქრობ მუდამ,
ყველა იმედებს ჩემში რომ ხედავ,
ახლა აგიხდენ, რაც ჩემით გსურდა.
მე შენი ტკბილი "ნანაც" კი მახსოვს,
და არასოდეს დამავიწყდება,
მშობელო დედავ - შენ ხარ საუნჯე,
და ჩემი გულის თავდავიწყება.
შენ იამაყებ გპირდები დედი,
დედობის ხვედრი ამიტომ გერგო,
სულ ახალგაზრდა დარჩები ჩემში,
ვერას დაგაკლებს იცოდე შენ დრო.