7.
+++++++++++
+++++++++++
5. რითმებზე უთქვამთ და რიტმულობაც მგონი ირღვევა ერთი-ორგან რითმებზე უთქვამთ და რიტმულობაც მგონი ირღვევა ერთი-ორგან
4.
"ვარ" ძალიან ხშირადაა ლექსის დასაწყისში.
"გასცვივა" სწორი ფორმაა?
რითმებიც სუსტია.
"მთვარე კი უკვე დაიღალა ჩემი მოსმენით" - ეს ფრაზა მომეწონა.
"ვარ" ძალიან ხშირადაა ლექსის დასაწყისში.
"გასცვივა" სწორი ფორმაა?
რითმებიც სუსტია.
"მთვარე კი უკვე დაიღალა ჩემი მოსმენით" - ეს ფრაზა მომეწონა.
3. საინტერესო ლექსია
წარმატებები საინტერესო ლექსია
წარმატებები
2. საინტერესოა ძალიაან :) საინტერესოა ძალიაან :)
1. ერთხელ, მე და ჩემი ძმა, მფრინავი შეფთი, რომელიც რომ ტკივილების კოლექციას აგროვებდა ერთ დროს, მივდივართ ინდოელი იოგების სანახავად, რომლებიც რომ თავის მხრივ ტკივილების კოლექციას აგროვებდნენ და იყვნენ განცხრომაში ციდან სამ მეტრზე,ძირითადად.
შეფთი მაფრთხილებს, იქ რომ მივალთ, ხმა არ ამოიღო, შენი ამბავი რომ ვიცი, ისეთ რამეს იტყვი – გამიფუჭებ და დამიძაბავ იმ ხალხთან ურთიერთობას და ძლივს ავსულვარ ციდან ერთ მეტრზე და ცამომაგდებენო ისევ ქვევით.
ცოდვა გამხელილი სჯობს და სულ და ყოველთვის ეჭვის თვალით ვუყურებდი ამ ჩემი ძმის კოლექციონერობის ამბავს. რაღა ტკივილებს აგროვებს – რამე ისეთი მაინც შეაგროვოს, რაც გამოადგება–თქო,ამ ახირებულს.
მივედით და ნამასტეო,შესძახა ტიტლიკანა და თმა–წვერ მოშვებულ იოგებს. იმათაც – გაგინამასტოსო, უპასუხეს (იციან ქართველია და მოუქართულეს "გაგიმარჯოს"–სავით). მივხვდი, უყვართ იმათ ჩემი ძმა შეფთი და მეც იმთავითვე კეთილად განვეწყვე ამ მფრინავი გიჟმაჟების მიმართ.
– დიდი ხანია ჩვენსას არ ყოფილხარ და რამ მოგიყვანაო, ეკითხებიან.
–რამო და, ერთი ლექსი დავწერე ჩვენს საყვარელ საქმეზე და უნდა წაგიკითხოთ და გაგიზიაროთო.
–ვახ, აბა, გისმენთ,ჩვენო შეფთივო! – წამოიძახეს და მოცურდნენ ჰაერში ჯგუფ–ჯგუფად.
დაიწყო შეფთიმ კითხვა. ეს ლექსი იყო... მე ძმა ვარ მისი,მარა, მაინც ობიექტურად შევხედე ამ ამბავს და მივხვდი, ვერ იყო კარგად საქმე. თვალსა და ხელს შუა დაიფშვნა შეფთისა და იოგების მეგობრობა.
დაერღვათ სიმშვიდე იოგებს. გამოგვყარეს იქიდან.
წამოვედით და შეფთი გზადაგზა მსაყვედურობდა, რატომ ხმა არ მოიღე და რატომ არ დამიცავი,შენ თუ ძმა ხარ ჩემიო. აღელვებულს არ ახსოვდა თვითონვე რომ გამაფრთხილა ჩუმად იყავიო.
არც მე შევახსენე,ფიქრებში ვიყავი გართული და დავასკვენი, რომ გემოვნებიანი ხალხი ყოფილა ეს ტკივილების შემგროვებელი იოგები და რა ვქნა, მეც ხომ არ შევუერთდე მათ რიგებს, ოღონდ, თუ ლექსის დაწერა მომინდება, ვეცდები ძლიერი სარითმო წყვილები გამოვიყენო და შეფთისავით არ გამოვიყვანო სიმშვიდის მდგომარეობიდან–მეთქი. ერთხელ, მე და ჩემი ძმა, მფრინავი შეფთი, რომელიც რომ ტკივილების კოლექციას აგროვებდა ერთ დროს, მივდივართ ინდოელი იოგების სანახავად, რომლებიც რომ თავის მხრივ ტკივილების კოლექციას აგროვებდნენ და იყვნენ განცხრომაში ციდან სამ მეტრზე,ძირითადად.
შეფთი მაფრთხილებს, იქ რომ მივალთ, ხმა არ ამოიღო, შენი ამბავი რომ ვიცი, ისეთ რამეს იტყვი – გამიფუჭებ და დამიძაბავ იმ ხალხთან ურთიერთობას და ძლივს ავსულვარ ციდან ერთ მეტრზე და ცამომაგდებენო ისევ ქვევით.
ცოდვა გამხელილი სჯობს და სულ და ყოველთვის ეჭვის თვალით ვუყურებდი ამ ჩემი ძმის კოლექციონერობის ამბავს. რაღა ტკივილებს აგროვებს – რამე ისეთი მაინც შეაგროვოს, რაც გამოადგება–თქო,ამ ახირებულს.
მივედით და ნამასტეო,შესძახა ტიტლიკანა და თმა–წვერ მოშვებულ იოგებს. იმათაც – გაგინამასტოსო, უპასუხეს (იციან ქართველია და მოუქართულეს "გაგიმარჯოს"–სავით). მივხვდი, უყვართ იმათ ჩემი ძმა შეფთი და მეც იმთავითვე კეთილად განვეწყვე ამ მფრინავი გიჟმაჟების მიმართ.
– დიდი ხანია ჩვენსას არ ყოფილხარ და რამ მოგიყვანაო, ეკითხებიან.
–რამო და, ერთი ლექსი დავწერე ჩვენს საყვარელ საქმეზე და უნდა წაგიკითხოთ და გაგიზიაროთო.
–ვახ, აბა, გისმენთ,ჩვენო შეფთივო! – წამოიძახეს და მოცურდნენ ჰაერში ჯგუფ–ჯგუფად.
დაიწყო შეფთიმ კითხვა. ეს ლექსი იყო... მე ძმა ვარ მისი,მარა, მაინც ობიექტურად შევხედე ამ ამბავს და მივხვდი, ვერ იყო კარგად საქმე. თვალსა და ხელს შუა დაიფშვნა შეფთისა და იოგების მეგობრობა.
დაერღვათ სიმშვიდე იოგებს. გამოგვყარეს იქიდან.
წამოვედით და შეფთი გზადაგზა მსაყვედურობდა, რატომ ხმა არ მოიღე და რატომ არ დამიცავი,შენ თუ ძმა ხარ ჩემიო. აღელვებულს არ ახსოვდა თვითონვე რომ გამაფრთხილა ჩუმად იყავიო.
არც მე შევახსენე,ფიქრებში ვიყავი გართული და დავასკვენი, რომ გემოვნებიანი ხალხი ყოფილა ეს ტკივილების შემგროვებელი იოგები და რა ვქნა, მეც ხომ არ შევუერთდე მათ რიგებს, ოღონდ, თუ ლექსის დაწერა მომინდება, ვეცდები ძლიერი სარითმო წყვილები გამოვიყენო და შეფთისავით არ გამოვიყვანო სიმშვიდის მდგომარეობიდან–მეთქი.
|
