მე ვაღიარე ჩემი ცოდვა,
უფრო სწორად ცოდვების ცოდნა.
          შენ წახვედი და
მე მინდა მოკვდეს ყველა იმედი
როცა თვალებს მჭრის სიმართლის მზე
და ლოდინის ლოკოკინა
დროს მშვიდად მიჰყევბა.
მე მიყვარს რომ გადის
დრო უძილობაში,
სიზმარში დაჭრილი ცხადში რომ ვკვდები...
მე მიყარს მისი სიტყვები ყურში
და  მიყვარს თუთის მკლავები ქარში.