მე უკვე შორს ვარ
ვუსმენ
და
ვკაიფობ
ჩემში არსებულ ჩამქრალი გრძნობებით.

როცა არავინ რეკავს,
როცა არავინ გწერს,
როცა შენ ზიხარ მერხთან
ღამისა სამია და თვლემ,

როცა დაღლილი ხარ საქმით
როცა გენატრება სხვა
როცა ბავშვობიდან ხმა ღვთის
და თეთრი ბურთი მოჩანს.

როცა ტირილია ჩუმი
როცა დაგივიწყა მან
დროა ითუბზე დილანს
ისევ მოუსმინო და

ისევ ჩახლეჩილი ხმით
ისევ სევდიანი ბგერა
ტკივლი გვიპყრობს თქვენ
მე კი დაცემისგან მიცავს.

ისევ მიხარია, როცა
ცრემლებს არ ვიმშრალებ ღამით
ისევ მიხარია, როცა
უაზროდ ვიცინი და ამით

კვლავ ქვეცნობიერს ვუსმენ
კვლავ ღმერთს ვეძებდი ჩემში
დროა სიყვარულის ხმა
ქრისტეს გავატანო გემით,

რადგან ერთხელაც მე
რადგან ეთხელაც ქრისტე
ერთად მოვაბამთ ანკესს
დაჭრილ და მოძრავ მწერს,

რომ თევზი შევჭვათ იქვე
ტკივილებს ვუსმინოთ ერთად
ლოცვა დაცემისას თვლემს
მე იესოსთან ვარ ეხლა.

შენ მოაწევი გიპყრობს
მე კოკაინი მკლავს
ამიტომ ლექსებს ვწერ და
გრძნობებს გაგიმხელ ხშირად,

როცა ბავშვს უვლი ღამით
მე ვუსმენ მუსიკის ჰანგს,
რომელსაც "ზვერი" ერქვა,
მინდა მოგეხვიო და
მინდა დავიძინო ისევ,
დილას დაველოდო ზარს,
რომელიც არასდროს დარეკავს,
მე მაინც ველოდები და

ყელში ამოვიდა და
მე აღარ მინდა და
მე არაფერი მახსოვს
მე შენს წერილებს ვწვავ

პროსტა ცეცხლი არის თბილი
მას არ შეუძლია წვა.

ჩემი გრძნობებია გრილი
და სიყვარულის გზა
მოჩანს ახლოს ანდა შორს
მას ვერ გაუგებ რა.