ირა :)

ნაომარი ცხენი

ნახა ურიცხვი შეხლა და ცეცხლი,
ხანდახან მარცხიც…
ძრწოლა ბედითი…
დაქროდა ჯიქურ,
ფიცხი და მკვირცხლი
და გადიტანა ბრძოლები დიდი…
პატრონი ჰყავდა
კაცი – ფოლადი,
ვეფხვურ იბრძოდა მუხანათებთან
ფრონტი არ დათმო ბოლო ბრძოლამდე
და ცხენიც როგორ უღალატებდა.
ახლა სადღაა ის ესკადრონი…
მტერზე მიტევა…
შებმა დასებად…
… ზოგჯერ თავლაში მოდის პატრონი
და… ძველ ბრძოლებზე ესაუბრება…
                                               
                                  გაბრიელ ჯაბუშანური


მას ვისაც <<ცხენიც>> არ << უღალატებდა>> არ უღალატებს ქალიც...  ასე იყო, და ასეც იქნება... და ეს <<თანასწორობა>> ქალსა და კაცს შორის შეუძლებელი იყო ადრეც და დღესაც... << დედაკაცო>> ასე მიმართავს მთიელი თავის მეუღლეს, თავისი შვილების დედას და ოჯახის დიასახლის, მას ვინც სიმშვიდეს დაახვედრებს სახლში დაბრუნებულს, სხვა შემთხვევაში ღმერთი არ შაჰქმნიდა ქალსა და ვაჟსა, მთავრია თავ–თვისი ბუნებრივი ადგილი და მოვალეობა არ დაივიწყონ...



რა საჭიროა

რაც სულეთს წახველ,
მას მერე უფრო
ხშირ-ხშირად მაწევ… _
მოვალ!..
მაიცა…
ხომ სულერთია: _რაგინდ ვუფარო
ფარი არყოფნას, _ მომსრავს მაინცა…
ხომ ვერ მიშველის ლოცვა თუ ღმერთი
და ვერც სამზეო დამიქრობს სახმელს.
მე შენი სახით, _ მანდ ვდგავარ ერთი
ფეხით, _
აქ სუფევ შენ ჩემი სახით.
გადმოვდგამ ამ ერთ წყეულ ნაბიჯსაც, _
ვთელოთ სულეთიც ერთად, სწორებმა;
შენს გარე რა მზე დამთბეს მახინჯსა,
რა საჭიროა ეს გაორება?

              გაბრიელ ჯაბუშანური

კიდევ კარგი, რომ აბრაგის ნატვრას ახდენა არ ეწერა და ქალიც მოკვლას გადაურჩა ანუ ნისლი ნისლად დარჩა :))

ჯაბუშანური მაგრად მიყვარს მეც, მაგრამ დღევანდელ რეალობაში ეს ნამდვილად არ არის "გასაპიარებელი" ლექსი. ისედაც რა ვაჟკაცობაა ეგ, არ მესმის.

ისე, პირველი და შესაბამისად, ბოლო სტროფი ლამაზია, მაგრამ შუაში  არის დიდი "მაგრამ".

რინა მაიხედე აქეთ...:))


ჯერ ერთი ეს დღევანდელი საქართველო არაა, მეორეც აბრაგის ნატვრაა და თუ მიღალატებდა აბრაგობაშიო ეგაა ნახსენები...და ეს ქალთა ძალადობა რომელზეც შენ მიანიშნებ ძალიან თითიდან გამოწოვილი თემა მგონია...

<<მეორე დილით დათენთილ ქალს ავასხამდი იარაღს,
მასაც აბრაგად გავხდიდი,ორნი ვიქმოდით თარეშებს,
თუ ისუსტებდა ქალშავი,მხარს ვერ მიჭერდა ფხიანად,
გულში დამბაჩას დავცემდი მუხთალი თრთოლვის გარეშე.>>
გენდერული თანასწორობის  ამაო სურვილი დღევანდელ საქართველოში ისევ <<გულში დამბაჩის დაცემით მუხთალი თრთოლვის გარეშე>> მთავრდება... მოდი და გაამტყუნე ამაზონკები :)

ქეცბაიასი რა მოგახსენოთ და ჯაბუშანურის არც სხვა ლექსები იცის ბევრმა და იდეა მომწონს )
სიკეთე

ბოდიში, ჟანრი შემეშალა, სხვა ყოფილა )))

რისი და მოვითხოვ თემურა ქეცბაია დაბრუნდეს ნაკრების სათავეში...:))))))


რისი თქმა უნდა მინდოდეს?...:)))

არაა ეს ლექსი ჯაბუშანურის სხვა ლექსების დონეზე ცნობილი და მინდა რომ ბევრმა გაიგოს...:)

კარგი ლექსი, მაგრამ ამით რისი თქმა გინდა?