დაუსრულებელ ფიქრად იქცევი,
და წვეთ-წვეთად მისდევ დროის ბილიკს
მე სინანულს ვერასოდეს გავექცევი
ძალას მართმევს სუსხი ზამთრის დილის.
მომიყევი, როგორია სხვაგან ყოფნა,
როგორია მარტოობის ფსკერი,
ღამ-ღამობით მახსენდება ერთად ყოფნა,
და სიყვარულს არ ედება მტვერი.