ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს

თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ

ერთმა გოგომ ჩემი
სულის ნაწილი
მოიპარა
და ტრაკში გაიკეთა.
ხოდა ახლა იმ გოგოს
გარეშე ცხოვრება
ვეღარ გამიგრძელებია.
მოწყენილი ვარ როგორც მკვახე ატამი,
რომელმაც დამწიფება ვერ მოასწრო
და შემოდგომამ მოუსწრო.
სევდები კაროჩე,
მწუხარება და პოეზია,
ხო აზზე ხართ.
დიადი დაძინების ქარაფზე
ყლე ამიდგება.
და როცა იგი
ნის სახეზე გაათავებს.
მარტოკა ვიდგები
და მთების ჩრდილი მომეალერსება.
ოჰ, ღმერთო ჩემო,
მოსაკლავი მხოლოდ მე ვარ,
მაგრამ ლამაზი ვარ საცქერლად
დიაცის უბესავითა.
იმდენი ჩემი პირში შევეცი.
სანტიაგო
შემოდგომის იმ თბილ საღამოს გაიხსენებს,
როცა ვერონიკამ მუტლის სანახავად წაიყვანა.
თავისუფლება ცოტნეს!
მიწა გლეხებს!

ისე, მუტლები არ იჩითებიან აქ, მუტლები?
ჰა, ბრატცი?
ნაშობა არ ჩითავს?
ჩემიდედაშევეცი!
იმენა ბესპონტ ვარ რა -_-