ხმა მძვინვარებდა შენ გაშეშებული ხარ ყვავილი ტიროდა სიძულვილის ბოღმის ამორალიზმის მორევში დაიხრჩო ქალაქი დაიფერფლა დროა მარმარილოდ ქცეული სხეულები გაცოცხლდნენ უკან მოუხედავად იარე უთხრეს პატარა გოგონას გარდაცვლილი ბიძის სურათი მიაჩეჩეს პროცესიას წინ უნდა წაძღოლოდა მან ხომ მხოლოდ ხელჩაკიდებული სიარული იცოდა ჯერ ღრმად ჩაისუნთქე ცხელი ჩაი გველივით ჩასრიალდა სხეულმა სითბო იგრძნო არასდროს დაბრუნდება ბედნიერების წამი  ჩვენ ის გაშეშებული მარმარილოს ფიგურები ვართ სადაა ზღვარი ილუზიებით ნუ ცხოვრობ "იყო და არა იყო რა " ქუჩიდან საშინელი ხმაური შემოდიოდა დიდხანს ცდილობდა ჩაძინებას დაღლილი დედა არ დაგენანოს არცერთი წამი გაუზიარე როგორ მენატრება უფალთან ზიარება საკურნებელი სულის და ხორცის ადამ არ მოანატრო თავი ევას ჯოჯოხეთი ისედაც ახლოსაა უკვე თებერვალი შემოდგომა კვლავ უცდის ზამთარს უმოძრაობა ტკივილი მხრებში ძვლები ალაპარაკდნენ ამდენი გემი გაფართოვებული თვალებით უყურებდი ხვალ ყველაფერი წარსულთან აითქვიფება ჯონათანმა კი წარმოუდგენელი სისწრაფე განავითარა ისწავლე რომ იყო სხვა და სხვა როგორ გაუხარდა საჩუქარი ის ყოველდღე კითხულობს მონაკვეთს წიგნიდან თოლია როცა მტკვარი არ არის მტკნარი.