აცემინებდა ზამთარში მზეს და
ბუხარში ცეკვავდა ყვითელი ალი
რძისფერ როიალს, შავ-თეთრ კლავიშებს
მიუყვებოდა თითების კვალი
დაასხი ღვინო ხელის კანკალით
მოსალოდნელი ალერსის ჟინით
და მეც, ვნებისგან დამთვრალი ქალი
დამათვრე შავი თვალებით, ღვინით.
ნისლისფერ პერანგს საყელო თეთრი
ღვინის ბოკალზე პომადის კვალი..
არ მიყურებდი.. ძლივს მიყურებდი..
ბოლოს კი ვეღარ მომწყვიტე თვალი
მერე კი ნაზად ჩაჰყევი თეძოს
მომწონდა შენი სხეულის თრთოლვა
გითვლიდი მკერდზე ოფლების წვიმას
გახელებული გრძნობების ქროლვას.
დაიწვა ღამე, ბჟუტავს ბუხარი
და მთვარის მტვერი გვახურავს საბნად
ზღაპრებში ნაგრნობ ბედნიერების
საზომით ვზომავ წუხანდელ ამბავს.
ნაბახუსევზე ვიღვიძებ დილით
ვხედავ, საწოლზე ბავშვივით გძინავს.
ვიპარავ სუნთქვას, ვისრუტავ სურნელს
და ფეხაკრეფით მე ვტოვებ ბინას.
შენ კი აგროვებ დაბნეულ კოცნებს,
როიალს, ღვინის ბოკალს და პერანგს
უმზერ ძვირფასი ექსპონატივით
და ჩემი ნახვის ჯიუტად გჯერა..