სამყაროს
წონა,
სიყვარულია.
ტვირთია, რომელსაც
ვზიდავთ,
უკმარისობის ტვირთი -
სიმარტოვისა.

წონაა,
და წონა, რომელსაც ვზიდავთ,
სიყვარულია.

და ვინ უარყოფს?
სიზმრებში,
ის სხეულს
ეხება,
ფიქრებში, ის
სასწაულს აგებს,
წარმოსახვებში
შფოთავს,
ადამიანში
დაბადებამდე -
სისპეტაკისგან დამწვარი
გულიდან იხედება -
რომ სიყვარული ზიდოს
ცხოვრების ტვირთად.

მაგრამ, ჩვენ ვზიდავთ
ამ ტვირთს დაღლილნი...
უნდა მოვნახოთ
ხელები სიყვარულისა,
ბოლოს და ბოლოს
და დავისვენოთ
მის სავანეში.

უსიყვარულოდ
რა დაგვასვენებს,
რა დაგვაძინებს,
თუკი სიზმარში
ის არ ვიხილეთ -
სიცივე, ანდა სიგიჟე
აგვიტანს
და კვალში ჩამდგარ ანგელოზებს, ანდა
მანქანებს,
ჩვენს უკანასკნელ სურვილად
ვეტყვით სიყვარულს -
რომელიც არ შეიძლება,
მწარე რომ იყოს;
მიუღებელი,
რომელიც არ იმალება,
თუკი უარჰყვეს:

ისე მძიმეა წონა

- უნდა გაიცეს
დაუბრუნებლად,
როგორც ფიქრი
კრთდება
მარტოობაში
და ახლავს ბრწყინვალე
უმიზეზობა.

თბილი სხეულები,
ერთად შერყმულნი
ფანტავენ წყვდიადს
უცხო ნათებით,
სხეულის ცენტრისკენ
ცოცავს მტევანი,
კანი ცახცახებს
ნეტარებისგან
და ლაღი სული
აწყდება თვალებს -

დიახ, დიახ,
ეს მსურდა
სწორედ,
რაც მსურდა მუდამ,
რაც მუდამ მწადდა,
ეს დაბრუნება
იმ თბილს სხეულში,
სადაც მე ვიშვი.



ორიგინალი იხილეთ აქ: http://www.math.buffalo.edu/~sww/poetry2/ginsberg_allen.html



SONG

The weight of the world
is love.
Under the burden
of solitude,
under the burden
of dissatisfaction

the weight,
the weight we carry
is love.

Who can deny?
In dreams
it touches
the body,
in thought
constructs
a miracle,
in imagination
anguishes
till born
in human--
looks out of the heart
burning with purity--
for the burden of life
is love,

but we carry the weight
wearily,
and so must rest
in the arms of love
at last,
must rest in the arms
of love.

No rest
without love,
no s l e e p
without dreams
of love--
be mad or chill
obsessed with angels
or machines,
the final wish
is love
--cannot be bitter,
cannot deny,
cannot withhold
if denied:

the weight is too heavy

--must give
for no return
as thought
is given
in solitude
in all the excellence
of its excess.

The warm bodies
shine together
in the darkness,
the hand moves
to the center
of the flesh,
the skin trembles
in happiness
and the soul comes
joyful to the eye--

yes, yes,
that's what
I wanted,
I always wanted,
I always wanted,
to return
to the body
where I was born.