რაღაც უცნაური ჟამი მეპარება
დროში  გაიფანტა ყველა ტკივილები
მაგრამ მაინც ვფიქრობ, თითქოს მენანება ასე
იოლად რომ წარსულს ვემიჯნები...
აღარ მენატრები აღარც შენზე ვფიქრობ ,
აღარ მესიზმრება განვლილ უკუნეთზე...
ხოლოდ  ის ხმა მესმის რასაც ახლა ვფიქრობ ,
რაც ჩემ სულში კურნავსტკივილს უკურნებელს..
.ჩემთვის ღირებულიშენთვის უხილავი,
ანდა ღმერთმა უწყისვისთვის რა ხიბლია
ჰოდა მეც ჩავრაზე ყველა მომავალი
ყველა შეგონება რასაც შენი ჰქვია.
ვიცი დრო მოვა დაწამით დამაფიქრებს
ერთ დროს არსებობდი და ჩამეღიმება
ჩამეღიმება და ფუჭი ღიმილისთვის
დროის გაჩერება აღარ მეღირება...
წლები წლებს გაჰყვებაასე ჩემეულად ...
თვალებს დააჩნდება ირგვლივ ნაოჭეობი
ასე ვიცხოვრებ და ბედის ძიებაში
ჩემთვის შენეულად აღარ დავყოვნდები.
თითქოს უნაური ჟამი მეპარება
დროში გაიფანტა ყველა ტკივილები,
მაგრამ მაინც ვფიქრობ თითქოს მენანება
ასე მარტივად რომ წარსულს ვემიჯნები.

(ნათია ტოტოჩავა)