ჩემო დაია, ნუგეშინად, შენღა შემომრჩი,
არც ისე ხშირად მოკითხულო - ჩემგან, - რას ვიზამ...
გახდა ეს ყოფა ქოფაკივით უშნო, უღმერთო:
გაზაფხულიც კი გვიანდება საქართველოში, -
და შეგვრჩენია თუ კიდევ რამ - ბრძოლის ქარიზმა,
მოდი და ყოფას - ამ ლექსებით, ჩვენც დავუყეფოთ!