მხოლოდ მაშინ როცა ქარი აშლის ფოთლებს ათასფერად..
ხელს ჩავჭიდებ შემოდგომის მზეს და ვპოვებ აღმაფრენას!
მოვეხვევი, თბილი ცრემლით სახეს მოვწმენდ განაწამებს..
ზაფხულისგან გამოქცეულს სამ თვეს მივცემ, განა წამებს..

შევახედებ რამოდენა ჩალა ვფუთეთ ძველ თავლაში ,
დავანახებ რომ ყურძენი წვენს ვეღარ სტევს მთელ მარცვალში,
გავასინჯებ ჩაშაქრებულ გულაბს, ჩრდილში მოვასვენებ,
გამოვკითხავ სიცხის ამბებს... ზამთრის ამბავს მოვახსენებ!

ხედავ?! ვეტყვი, ყმაწვილები წიგნით ხელში იჩქარიან..
შემოდგომის მობრძანება პატარებსაც გვიხარია!
ხელს დავუქნევთ შემფრთხალ მერცხლებს, ფრთხილად ბარგს რომ ალაგებენ.
დავუკოცნით გამრჯე ხელებს, გლეხებს, სახლს რომ ამაგრებენ..

როგორ შეფრთხა ციყვი ტოტზე დავანახებ ხეზე ბინას-
როცა თავზე ალისფერი ნაკვერჩხალი დაეფინა..
ვაშლს მოვწყვიტავ.. შერბილებულს კარალიოკს გავკბეჩ უმალ..
ცას შევხედე! გავიგონე უცებ როგორ დაიქუხა ..

მზეს გავხედე გადიფარა საბნად ნაცრისფერი ბური
გამეღიმა , გამახსენდა შემოდგომა ჩვენებური..
ახლოს მიველ, მივაშველე სასთუმალთან ღრუბლის ქულა..
ასე ტკბილად ვუმასპინძლე ჩვენთან მობრძანებულ სტუმარს..