ალბათ ისევ დამეძებდი ქარში,
იყო ნისლი და ფიქრების თოვა
ჩუმად თვლემდა გაზაფხული მარტში
მერამდენე წელმა გადაგთოვა.
იდგა არხოტს ჭალის პირზე სუსხი
მარტოობა სიკვდილივით ყეფდა
შენ შეგძულდა უნაპიროდ მწუხრი
სადარდელს რომ ხელის გულზე ფენდა.
იწვა ნისლი წუხელ რძისფერ მთებზე
ალბათ წელსაც დამეძებდი ქარში
მე კი სადღაც გადავმალე ჩვენზე-
ფიქრები და ღამეები მთაში.