წვიმიან ამინდში,
ქარია წასაღები,
იქნებ მე არც მქონდა,
შენი გასაღები,
გულს სითბო დავუთმოთ,
ერთმანეთს ალერსი,
და ჩემი დალალები,
დავყაროთ კარდაკარ,
მე რაღა დამრჩენია,
ვღუღუნებ გედივით,
აჩრდილიც არ მომეშვა,
შენიდან მე მჩრდილავს,
ვხედავ ორ გაზაფხულს,
ერთს ბნელს და სევდიანს,
მეორეც ბნელია და ისიც სევდია,
და ჩემი ხსნა არის, ბრძოლა და სიმშვიდე,
ბრმა როცა ვიყავი, ვიხილე, გიხილე!

ლექსი დაწერილია სხვადასხვა დროის წამყვანი პოეტების მიერ ნახსენები სიტყვების არარითმულ-აზრულად დაწყობის შედეგად.
ასევე შეიცავს მოტივებს.
2015 თებერვალი, 12240 წელი.
ავტორი: დარბაია-დგერენაია მიხეილ ნაცაძე (მკათათვე)