უცნაურია ცხოვრება.გაიცნობ ადამიანს,გგონია უმნიშვნელოა მისი ადგილი შენ სამყაროში. ქვეცნობიერი კი ამჩნევს, პოულობს მსგავსებას,იმახსოვრებს ყველა დეტალს და სიჩუმეში იძირება.
როცა დრო ქვეწარმავალივით იცვლის კანს,
ის კვლავ მოდის!
დარდისგან სუნთქვაშეკრული იწყებ გაცოცხლებას, ხელახლა დაბადებას.
როგორი ცინიკოსია ბედისწერა;
ერთადერთი იმედი მტვერივით იფანტება უსასრულობაში.
----------------------------------------
ვიღვიძებ ჩემი მზისფერი სიზმრიდან...