მაშინ, როცა ცხრათვალა მზე
არემარეს მოსავდა,
ჩემი გული დედის გარდა
ბებიასაც ლოცავდა.

ბაბუა კი ცალკე ვლოცე,
როგორც კაცმა კაცი და...
აღარ მყვანან... მათ გარეშე
თბილი კერაც გაცივდა.

დამრჩა მხოლოდ საფლავები,
ნუგეშს ვჰპოვებ წერაში,
ცოცხლებს ღმერთი შეგვეწიოს,
გავძლიერდეთ რწმენაში.