ჩემს სოფელში გიჟი კაცი ცხოვრობს,
ყოველ საღამოს სხვის ფარას აცილებს,
იქნებ მათაც ეშინიათ სიბნელისო,
ფეხზე,ფოთლებისგან დაწნული,წრიაპები აცვია
და თავზე მიტოვებული ჩიტის ბუდე ხურავს.
გიჟს ეძახიან,
ორღობის ბავშვები ბურთით ათამაშებენ ხოლმე,
ყველას უცინის
და გიჟი არისო,ასე ამბობენ.
გაზაფხულზე მდინარის პირას ეძებს ქალთევზებს,
ზამთარში კი ყინულის დედოფლის მოლოდინში ტყეში დაძრწის,
ეს კაცი მთებს კეთილ სიტყვებს გასძახებს,
ექოს ელოდება...
მზის ამოსვლამდე სასაფლაოს ქვებზე
ყოველ ნაცნობს სათითაოდ აკოცებს ხოლმე,
ჩემს სოფელში ერთი გიჟი ცხოვრობს
და გამთენიას ცრემლით დასველებულ ბალიშზე სძინავს..