გაჭვრეტავ წარსულს ცალი თვალით შუშაბანდებში
უყურებ დროის ჩამორთმეულ პირად ჩვენებებს,
დაეძებ რაღაც მცირეოდენს იმ ძველ კადრებში
და ვერ პოულობ ვერც ვერაფერს გასახსენებელს.
შეიგრძნობ როცა უმოწყალოდ ცამდე სიხარულს
დაამარილებ შემდეგ სულში იმ ძველ იარებს,
ბოლოს მორალი სჩუქნი თურმე ამდენ სიყვარულს
საკუთარ თავზე შეყვარებულ ადამიანებს.
დაჯდები ფიქრობ და ოცნებობ ოდეს გახედნავ
დროს ამ ველურ ცხენს ვინც ასაკი დაგაკარგვია,
მიიღებ შენსას, დრო თავისას, გარეთ გახედავ,
ქუჩებს და მაშინ მიხვდები თუ რაში გარგია,
მსგავსი სიცოცხლე საიდანაც პოტო ხედია
ყოველი დღე და წუთები კი არ ჩერდებიან,
შემდეგ მიხვდები ის ცხოვრება ჯოჯოხეთია
სადაც შენს თვალწინ მეგობრები დაბერდებიან.
გაიგებ ახალს ვერაფერს და ძველს კი ამჯერად
სხვა თვალით ხედავ გზად დაგებულ მახეებს შორის,
რომ ტყეში სადაც ერთი ხე დგას ობლად დარჩენას
მეტყევემ გჩეხოს სჯობია კვალ სხვა ხეებს შორის.
დარჩები ასე მოკვდავი ძველ შუშაბანდებში
დროდადრო ზოგჯერ გაიხსენებ პირად ჩვენებებს,
დაეძებ რაღაც მცირეოდენს იმ ძველ კადრებში
და ვერ პოულობ ვერც ვერაფერს გასახსენებელს !