ონისთვის შესაფერისი სექტემბრის ცივი საღამოა.
აივანზე ვზივართ, ახალგაზრდები ლექსებს კითხულობენ...
მე ტკივილისგან არ მეძინება
მასაც თბილი მოსასხამი მოუფარებია და არ ძინავს
-  თუ რამე გტკივათ, აქვეა აფთიაქი, გადავირბენთ და წამალს მოგიტანთ-  ულამაზესი თვალებით თვალებში მიყურებს
- უკვე რაც შესაძლებელია, ყველაფერი დავლიე, მალე გადამივლის. შენ რატომ არ გძინავს?
-  მე ვერ ვიძინებ, ბოლო წლებია ასე ვარ
- რატომ? -  სულ პატარა გოგონაა, რა დროს მისი უძილობა და  ნერვული პრობლემებია.
- რამდენჯერაც დავიწყე მკურნალობა, იმდენჯერ შევწყვიტე. ძალიან ძვირი იყო -  ამბობს და მეხუტება. 
- შემცივდა, ტეტე ...დავწვები
- ჩემი გასაფარებელიც თქვენ დაიფარეთ, მე მაინც არ დავწვები.
- რას ამბობ, დაგეძინება შენც  და შეგცივდება.
მიღიმის და ულამაზეს თვალებს აფახულებს.
არ მახსოვს როდის ჩამეძინა...მგონი ტკივილისგან არც მიძინია...
დილით ორი გადასაფარებელი მეფარა...