გმადლობთ  მუხა,  გმადლობთ !

დიახ,  მუხა!
  დაგეთანხმებით,  ადამიანთა  დიდი  ნაწილის  თვისებათაგანია  შური.
  მაგრამ,  ის  რაც,  თქვენ  ბრძანეთ – მოწონება  სხვისი  სიკეთისა,  თუ  კარგი  ქმედებისა,  არის  კონკრეტული  შემთხვევაც.
  სადაც,  მე  ვფიქრობ  შურის  გრძნობა  გამორიცხულია. 
მე  ასეთ  გრძნობას,  უფრო  მოწონების  სიხარულად  აღვიქვამ,  მოსაწონით  გახარებას  დავარქმევ,  რომელსაც  შურთან  არა  აქვს  კავშირი,  მისის  შინაგანზე  უარყოფითი  რეაქცია  არ  გამოიწვევა,  პირიქით,  ამგვარი  შეგრძნებების  მატარებელი  ადამიანები  განსხვავებულები  არიან  ადამიანთა  იმ  დიდი  ნაწილისა  "თეთრი"  და  "შავი"  შურის  განცდა  რომ  შეუძლიათ.  მათ  სიხარულისა  და  კმაყოფილების,  მოწონების  განსაკუთრებული  გრძნობები  იმდენად  ჭარბად აქვს  განვითარებული,  რომ  შური  მათთვის  შეუცნობელი  მცნებაა  და  არა  მიუღებელი.
არიან  ადამიანები,  სრულიად  უბრალოდ,  უნებურად  ვერ  აღიქვამენ  შურის  გრძნობას,  არ  დაჰყვა  ეს  გრძნობა,  ანუ  მის  გარეშე  დაიბადა.        სიმართლე  გითხრათ,  მე ამ  გრძნობაზე  არასოდეს  მიფიქრია  და  არც  მიგრძვნია  იგი, შეიძლება  არ  მქონია  მისი  აუცილებლობის  განდის  დასაშვებობა  და  სწორედ  ამ  რეალობამ  განაპირობა  ჩემი  ეს  დამოკიდებულება  ასეთად  რომ  მომცემოდა  ჩამოყალიბებულიყო  ჩემში,  ეს  შეიძლება  დედაჩემის  ხასიათმა,  მისადმი,  მისი  თვისებების  აღმატებულებობამ  გადმომცა  და დამაყენა  ამ  გზაზე,  მიბიძგა  სრულიად.სულ  ვცდილობდი  პატარა, რასაც  დედა  ირჩევდა,  ის  საუკეთესოდ  მიმაჩნდა  და  ის  დადგენილი  წესად  გადამექცია  ჩემში,  რომ  მეც  დედასავით  კარგი  ვიქნებოდი  ასე,  რადგან  დედას  ყველა აქებდა  დიდი, პატარა, კარგი,  ცული,  მტერიც  და  მოყვარეც,  მეც  ისეთი  მინდოდა  ვყოფიიყავი,  როგორც  დედა.
აქ  ამ  საიტზე  არიან  ძალიან  ასეთები,  ძალიან  დადებითები,  ამგრძნობაშეუცნობელ–შეუცდენები,  როგორც  მაგაითად  თქვენ  და  კიდევ  რამდენიმე.
  არის  კიდევ, გარემო  რომელშიც  იმყოფები,  გაქვს  ყველაფერი,  რაც  გსურს  და  ვერაფერს  ხედავ  ხელმიუწვდომელს,  მიუღწეველს,  შეუძლებელს,  რაც  გამორიცხავს, მსგავს  გრძნობას.
  ფართე  მცნებაა  ეს, ის  ინდივიდუალურიც  კი  არის.  ასე  მეფიქრება მაგალითთა  სხვადასხვაობიდან ნაირსახეობიდან  გამომდინარე.

                      გამიგრძელდა  საუბარი  უკაცრავად.  პატივისცემით  ნ ე ქ ტ ა რ ი.

მშვენიეერი  კრიტიკული ნაწარმოებია, კარგად არის გადმოცემული  "შურის "ავთვისება" , თუმცა შური  ზოგადი ცნებაა  ,კონკრეტულ ჩარჩოში ვერ ჩაეტევა,  ადამიანის თვისებების აუცილებელი ატრიბუტია, და გარკვეული სტიმულის მომცემიცაა. ზოგჯერ აუცილებელი
" მე მშურს ვიღაცის, ეს ნიშნავს რომ  მე რაღაც  ძალიან მომწონს  სხვაში, ხო?!  ხოდა მე ვცდილობ  დავეწიო  ან გავუსწრო,  ანუ  მე გავაუმჯობესო  ჩემი  მონაცემები, მთავარია შურმა არ გააბოროტოს  ადამიანი,  თორემ თავის დაღწევა    შურის პროცესიდან ძნელია.

.ქარი  მიდგება,  მოდგება, ბოლოს  დაღლილი  დადგება.
კარგია  ბრძნული  ნათქვამი,  კაცს  საგზლად გამოგადგება,
მომეწონა!

გმადლობთ  რქიდეია,  აგლაია. გმადლობთ,
აქაც  ასე  მძიმედაა  საკითხი, ალბათ  დამეთანხმმებით.

ხომ  იცით,  აგლაია,  ადამიანი  ჯერ  ოჯახზე  იწყებს  ზრუნვას  და  მისთვის  წუხს  უფრო  მეტად.

                    პატივისცემით  ნ ე ქ ტ ა რ ი.

ლექსი  ფართო მასშტაბის უნდა იყოს,  ვიწრო გაგებით გამოყენებული სიტყვა "საიტი"  ავიწროებს და ამცირებს ამ მასშტაბს . სამყაროშია შური, მთელ სამყაროში.

სრულად  არის  გამოვლენილი  სათქმელი  და  რეალობა, რაც მართლაც  ჩანს  საიტის  წევრთა  მოქმედებში,  დამოკიდებულებებში,  ერთმანეთის  ნაწარმოებებთან  მიმართებაში,  მათ  უუნარობაში  სხვათა  ნაწარმოებების ვერწვდომაში, რომელთან  დაკავშირებითაც  ვერაფერს  ამბობენ–ვერც  კარგს,  ვერც  ცუდს  1%–ს  გარდა,  ლოგიკურ  უუნარობაში ,
რაც  ნიშნავს,  რომ  გონებრიცი  სიმწირეა  უკვე  აქ. შედი––გამოდის  პრინციპზე  დამყარებული  და დამოკიდებული.