გინდოდა წასვლისთვის გეპოვნა საბაბი,
წახვედი, ჩაგიხსნეს ღილები მკერდამდე.
და ვეჭვიანობდი მერე, შენს საფლავზე
როცა სხვის მიტანილ ყვავილებს ვხედავდი.

გულივით მერევა სევდა და საითაც
მივმართავ გონებას – მახრჩობენ ეჭვები.
მე სული შენამდე მივყიდე შაითანს
შენ სული ჩემამდე მომხვიე ბეჭებზე.

პირველი თოვლივით თეთრი მაქვს ხელები.
ქარი შლის ზურგს უკან დამალულ მიმოზებს.
მოვდივარ უღნოდ და ხველებ –ხველებით
ამინდთან შესაფერ ხასიათს ვიზომებ.

ეძებდი წასვლისთვის საბაბს და აქამდე,
არ მქონდა ეჭვები, ახლა კი ყელამდე.
და ვეჭვიანობდი დიდხანს, შენს საფლავზე,
როცა სხვის მიტანილ ყვავილებს ვხედავდი.