შენ მართალი ხარ საკუთარ თავთან,
გარდასულ დღეებს აღარ მისტირი,
გფარავდეს მუდამ ღვთისმშობლის კალთა,
მწვერვალზე დგეხარ ალპინისტივით.

შენ მართალი ხარ საკუთარ ერთან,
დალოცვილი გაქვს ღვთისგან ფესვები,
ვიდრე მიწაზე დავდივარ კენტად,
მეც ბეთანიის მხიბლავს ფრესკები.

ღმერთს გავედრებდა ვაჟა-ფშაველა,
მასავით გრძნობა ვერ გაგიმხილე,
თუმც კვლავ მიყვარხარ, ვით ლაშარელას
ველისციხელი უყვარდა ლილე.