გალაკტიონის ერთადერთი სერიოზული და ღირსეული მოწინააღმდეგე ტერენტი გრანელი იყო. გალაკტიონი ტერენტის დიდ პატივს ცემდა. " ძმაო ტერენტი" , ასე მიმართავდა გალა გრანელს.
''გალაკტიონის ერთადერთი სერიოზული და ღირსეული მოწინააღმდეგე ტერენტი გრანელი იყო '' - ამ აზრის გაზიარება ,მრავალი გარემოების გამო, გამიჭირდება.. დანარჩენში - გეთანხმებით.
მოწინააღმდეგე - რა თვალსაზრისით: ესთეტიკურით, კონცეპტუალურით, ენობრივით, სოციალურით ?
ტერენტი გრანელი გალაკტიონ ტაბიძის ყველაზე ორთოდოქსი მიმდევარი იყო, (ოღონდ მხოლოდ ერთი მიმართულებისა, გალაკტიონი კი უკიდეგანოდ მრავალფეროვანია, უბრალოდ, ქართველ მკითხველთა დიდმა ნაწილმა ეს არ იცის)
ისინი ერთმანეთთან ძალზე კარგ დამოკიდებულებაში იყვნენ. მოგვიანებით გადმოვიტან სურათს, რომელზეც ერთად არიან გამოსახულნი.
ტერენტი გრანელი
გალაკტიონ ტაბიძის საღამოს გამო
აპრილის შვიდს სახელმწიფო თეატრში კიდევ იმართება საღამო ჩვენი მგოსნის გალაკტიონ ტაბიძისა. რასაკვირველია, ბევრს ვერაფერს ვიტყვით გალაკტიონის პოეზიაზე, განსაკუთრებით ამ წერილში. მაგრამ, ორიოდე სიტყვით მაინც გვინდა ხაზი გავუსვათ მის შემოქმედების ზოგიერთ თვისებებს. გალაკტიონს უმთავრესად თავისებურება ახასიათებს პოეზიაში და ეს გარემოება უეჭველია დადებითი მხარეა მისი შემოქმედებისა. საქართველოს პოეზიის რენესანსში გალაკტიონმა თავისი წვლილი შეიტანა.
აგრეთვე უნდა ითქვას, რომ გალაკტიონი მიმართულებით სიმბოლისტია, იგი ყოველთვის თავის განცდებს სიმბოლიურად გვიხატავს და მის ლექსებში უმთავრესად სიფაქიზის და სინაზის მისტიციზმი გამოსჭვივის. გალაკტიონი ინდივიდუალიზმის ცეცხლით არის გამსჭვალული, მას სწამს მხოლოდ \"მე\'\', როგორც მსოფლიოს განუსაზღვრელი და განუყრელი ნაწილი. გალაკტიონის შემოქმედებაში არის თავისებური სამყარო, რომელიც ხილულ ქვეყნის ანარეკლია; იგი ყოველთვის საგნების გადაღმა ეძებს მსოფლიოში გაბნეულ ფერებს, და აქ არის გალაკტიონის გამართლება; მას უყვარს მუსიკის და განცდის ერთმანეთთან შეხამება, რომლის სინთეზში ადამიანს ძალუძს ემოციონალურ და ესთეტიურ გრძნობის დაკმაყოფილება. გალაკტიონმა ნახა თავისი სახე, სახე მეტად ძლიერი და პოეტური ბუნებით აღჭურვილი. სხვა ლექსებს თავი რომ დავანებოთ, \"ლურჯა ცხენები” შედევრია, რომლის ვრცელი დინამიკა უმაღლეს წერტილს აღწევს. აგრეთვე ასონანსებს მის პოეზიაში თვალსაჩინო ადგილი უჭირავს, რომელსაც უმაღლესი პრეროგატივა ეძლევა ახალ პოეზიაში.
გალაკტიონი ვიწრო ყალიბებში არ თავსდება, იგი თავის შეუკავებელ სულით ლიცენციისაკენ მიისწრაფის და აქ იშლება მისი პოეტური სახის უზენაესი ატრიბუტები.
ჩვენ ამ წერილში ყოველივე პრეტენზიებს გვერდს ვუვლით და თამამად ვამბობთ, რომ შეიძლება ზოგიერთ შემთხვევაში არ დავეთანხმოთ გალაკტიონს; მაგრამ რამდენიმე ლექსით ჩვენ მას ვღებულობთ, როგორც პოეტს. რასაკვირველია, აქ ვერ შევეხებით ჩვენს შეხედულებას თანამედროვე პოეზიაზე.
დასასრულ უნდა აღვნიშნოთ, რომ გალაკტიონმა დაიმსახურა პოეტის წმინდა სახელი; მან იცის თავისი დანიშნულება. და ჩვენ ვფიქრობთ, მომავალში იგი სავსებით დაიკავებს იმ ხაზს, რომლის წიაღში პოეზიის აბსოლუტური გამარჯვება აუცილებელი იქნება. წერილს აქ ვათავებთ და ჩვენ ვფიქრობთ, ვისთვისაც საინტერესოა პოეტის პატივისცემა, მან, უეჭველია, საღამოზე დასწრების სახით უნდა მოიხადოს თავისი მოვალეობა.
,,ტერენტი გრანელი გალაკტიონ ტაბიძის ყველაზე ორთოდოქსი მიმდევარი იყო, (ოღონდ მხოლოდ ერთი მიმართულებისა, გალაკტიონი კი უკიდეგანოდ მრავალფეროვანია, უბრალოდ, ქართველ მკითხველთა დიდმა ნაწილმა ეს არ იცის)"
ჩემდა სამარცხვინოდ, გალაქტიონისა და ტერენტის ეს ერთობლივი სურათი დღემდე ნანახი არ მქონდა, ან შეიძლება მინახავს და აღარ მახსოვს?!.
როგორც არ უნდა იყოს,მაინც უზარმაზარი მადლობა ამ ფოტოსთვის ქ-ნ დებორას!
ცხადია, ასევე სავსებით ვიზიარებ დებულება გალაქტიონისა და ტერენტის ურთიერთმიმართებასთან დაკავშირებითაც!
გალქატიონი ყოვლისმომცველია, ტერენტი მაინც ლოკალური მასთან შედარებით!
თუმცა ორივე დიიდი პოეტია!
მოდაში შემოვიდა ტერენტი გრანელი თუ რა ჯანდაბაა ჯუბა შენ არ გეწყინოს ძმაო მაგრამ გალაკტიონი გალაკტიონია, გალაკტიონია, გალაკტიონია და მორჩა პოეზია, უფრო სწორედ დაიწყოოოოო!
ეს ორი დღეა, სასაფლაოზე
ღამეებს ვათევ დაო.
ჩემი სიტყვები ნუ გაგაოცებს,
ლექსად ვიღვრები ცაო.
ძმაო! სწერიხარ მგოსანთ სიაში,
მომესმა გალას ხმაო.
მე გენია ვარ... პოეზიაში
უკვე ხსნილი მაქვს გზაო.
გალაქტიონს ჯეროვანი პატივი მიაგო ქართველმა ერმა სიკვდილის შემდეგ, ტერენტი კი ჯერ კიდევ არ არის ისე დაფასებული, როგორც მას ეკადრება. ჩემი აზრით, გალაქტიონზე ნაკლები ის არ გახლავთ!