გამოვლილია ყველა გზა  და ყველა ბილიკი..
დაჭერილია ყველა ტონი, ჟესტი, მიმიკა
და რაც გვეგონა ყველაფერი მოხდა პირიქით,
ეს გზა ტაძრამდე, რომ გვინდოდეს ვეღარ მიგვიყვანს.

ქარია, ჟინჟლავს შენ იტყოდი გაწვიმდებაო
სულით ამაყი და კლდესავით შეუდრეკელი
და როგორც წინათ მე კი ისევ მეგონება რომ,
სითბოს ვალი მაქვს შენი  როგორც ცივი დეკემბრის.


ახალი წელი რას მოგიტანს ასე მოწყენილის,
თოვლისპაპების არ ეყოფა მთელი პლეადა
მე ერთხელ ალბათ ვარსკვლავივით ციდან მოვწყდები,
ჩამოვარდება როცა  მთვარე  საქანელადან.


იანვრის ნაძვებს ძარღვებივით უჩანთ ფესვები...
ბნელი ტყეები ორმოებით სხეულს ინაღმავს...
ჩვენ ვიცოდით, რომ სიყვარულსაც ჰქონდა წესები
და უწესებოდ დავასრულეთ მაინც კინაღამ...