საჩეხს ვაწყდები ნაყარი რქებით,
სისხლი დუღს, გული ვერ ეგუება
ვიწრო ჭიშკარს და გაღობილ ხეებს,
სუნთქვა არ მყოფნის
და გული მტკივა.
ჩემს ტყეში ალბათ ხარობს გვირილა
ქარი აჩქამებს ფოთოლთა ვარჯებს
და მზე იღვრება თაფლისფერ სხივად.
თოკი მაწამებს...