ქვე მიწაში ქვეშევრდომი ვიწყებ
ტრიალს თავის, კუდის, თვალის, ფეხის,
ქრონომეტრი ისმენს წიკწიკს ღამის,
ზეყანაში ვეღარ დავბრუნდები.
მაქვს ქვეყანა აღარავისთანა,
ტრანსმასტურბაციულ სიზმრით ვტკბები,
გაფილტრული არყით ვეღარ ვთვრები,
ამერიოს გული ტვინისთანა,
ტვინი გულისთანა, სულისთანა,
სულთა თანა ტკივილების ფონზე,
აღარ მექანება ტანი,
ტანი ხმელი, ტონი - უფრო მოკლე.
უხმო ძილი, უშნო ხალხის ფერი,
ფრიალებს და ბზრიალებს და ხურს,
საქანელა დევის რქებზე ებმის,
დევს მუცელზე ფეხის ფრჩხილით ყურს
ვუჩიჩქნი და ვუწრიპინებ - დაწექ,
დაიჩოქე, დამანახე თხემი,
ფრთხება ისე ეჭმუხნება შუბლი,
თითქოს ძოვენ მის მუცელში თხები.
ვის აქვს ყანა ჩემისთანა ქვე,
ვის საფლავს აქვს ჩემისთანა ქვა,
ვინც აქამდე თარაზულად ვაქე,
მან შვეულად ჩამომძახა - ყვაააა.
ქშშშა, ქშშშშშ......


12 მაისი 2020 წლის