თორმეტს აკლია რაღაც წუთები, სადღაც ექვსამდე ან უფრო ცოტაც ფიქრები წვიმს და გავიწუწები ამ ღამით, ვიღაცა უსმენს მოცარტს. მე კი ფიქსის - "where is my mind" მომეძალა, გულაღმა ვწვები მე და ხალიჩაზე წვება ამინდი, გამოყოლილი შენს მშვიდ წერილებს.
მე გეკითხები: - where is my mind? შენ ვერ მპასუხობ, რადგან აქ არ ხარ ..
