როცა პირველად მიგატოვებენ, გგონია რომ ვერ გადარჩები,
თვალებზე ხელებს აიფარებ, ხელებს დანამულს
ცრემლისაგან შეიწმენდ ტანზე და
უპატრონოდ დარჩენილ ღამეს მიუშვერ თვალებს,
მოგონებების ამოსაწმენდად.
***
როცა პირველად მიგატოვებენ, გგონია რომ ვერ გადარჩები, - მერე ეჩვევი მიტოვებას, წასვლას სხვებისას
და გამოცდილი
მეზღვაურივით არ გაშინებს
მძიმე ამინდი.
***
როცა პირველად მიგატოვებენ, სხვა გზა არ გაქვს, მაინც ეჩვევი,რადგან ტკივილი გეხმარება გადარჩენაში და
ბავშვობის მეგობარივით
მოგყვება გვერდში.
პარადოქსია ეს ცხოვრება, - გაითავისე.
***
როცა პირველად მიგატოვებენ, გგონია რომ ვერ გადარჩები, დაემალები ყველა ამინდს და გონებაში
ჩარჩენილ დღეებს დაუწყებ ძებნას, - სიზმრებში ცხოვრობ.
***
როცა პირველად მიგატოვებენ, გგონია რომ ვერ გადარჩები, - მერე ეჩვევი მიტოვებას, წასვლას სხვებისას
და გამოცდილი
მეზღვაურივით არ გაშინებს
მძიმე ამინდი.
მხოლოდ ხანდახან გაგახსენდება, შეიძლება ატირდე
კიდეც და თვალები დაბლა დახარო.
ასე სჩვევია მონატრებას და დიდ სიყვარულს.