მათე, გმადლობთ ასეთი ყურადღებისთვის.

მიხარია რომ თქვენთვის მოსაწონი რაღაცები იპოვეთ ჩემთან :)

ძალიან, ძალიან მომწონს.... საოცარი მიგნებაა შუშანიკის ანტიოქიის პალეკარტის ამგვარი ალუზია თემაზე-ვერლიბრი თუ რითმიანი ლექსი? ბედნიერად გაოგნებული და გახარებული დავრჩი... აქ პოეზიაა და თან ძალიან კარგი პოეზია. დიდი მადლობა და წარმტებები ავტორს......

ამდენი რედაქტორის მხარდაჭერა ცრემლამდე გამიხარდა. 

გმადლობთ, ადამიანებო :-*

დავით, გმადლობთ.

კარგია რომ ასე ასწავლით, - ფერით, სუნით, გემოთი აღქმას.

1. სათაურმა დამბურძგლა! შუშანიკი ძალიან ძვირფასია ჩემთვის...
2. ალუზიური კავშირები მიდის ზემოხსენებულ პერსონაჟამდე, ძალიან მომეწონა!
3. თემა: "რითმიანი თუ ვერლიბრი?"... ვფიქრობ, სათაური უფრო მეტია, სხვა ჩონჩხი, სხვა მიმართულება მოუხდებოდა.
4.  "სუნიც დაკარგეს,
გემოც." - ჩემი დარდი... მუდმივად ვცდილობ მოსწავლეებს "დავამუღამებინო" ტექსტებიდან სუნი, გემო, ხმა, ფერები "შეისრუტონ". ამ სიტყვების წაკითხვამ საბოლოო წერტილის დასვა, ძალიან მაგარია! :)

მადლობა, ანა :-*

არც ერთი წერტილი სამუდამო დასასრულს არ ნიშნავს. კარგია, რომ უწერტილოდ დატოვე სივრცე, რადგან რომც დაგესვა, ყოველთვის იარსებებს ვიღაც ვინც ამ წერტილს მრავალწერტილად აქცევს.
მომწონს ეს ლექსი თავისი სიღრმით, სათქმელის განსაკუთრებული ფორმით, ინდივიდუალიზმით.++

ლაშა, მადლობა.

დიდი ხანია ასე ლექსი არ მომწონებია .

5 .

ანანე, ლელა, გმადლობთ.

ასევე უკომენტაროდ შემფასებლებს მადლობა, მიხარია რომ გაიგეთ რისი თქმაც მსურდა.

5
"ლექსს ვერლიბრის ძაძის ქვეშაც უნდა უჩანდეს ანტიოქიის პალეკარტივით ძვირფასი რითმა"- ესეც სიმართლეა და
თქვენი ვერსიაც - ლექსი ეგოიზმით უნდა ბრწყინავდეს.
ორთავე ვერსია თანაბრად ლამაზი და ღრმაა.

შესანიშნავი, კარგი, სათქმელიანი, მოზომილი... ზუსტი.

ასეთ დამოკიდებულებას ვაპროტესტებ,  კაცთმოძულეობა მხოლოდ იარაღით გაჟუჟვა რომ ჰგონიათ. ვკითხულობთო და ნეტა რას კითხულობენ ეს ადამიანები ამისთანა მოუნელებელს?!
კომენტარი ერთ-ერთი ჯგუფიდან:

„იცით რა მინდა გითხრათ?მალე არც ჭეშმარიტი მწერალი გვეყოლება.გადახედეთ ირგვლივ  რა ხდება განათლების სისტემაში.სრული ქაოსი.დაჩლუნგება ახალგაზრდა მომავალი თაობის. რვა შვილიშვილი მყავს და 4 შვილი.უმცროსი გოგონა ეხლა გახდა სტუდენტი.დღევანდელი სწავლა- განათლება არის ნაცოდვილარი,ჰაერში მოტანილი.არ ვიცი ამას რა დავარქვა.ჩემთან ოჯახში არის წიგნის კითხვის ტრადიცია.ასევე ყოველ კვირაძალს ტაძარში ამ დღის უფლისთვის მიძღვნა და რასაც ხედავენ ბავშვები და რასაც უფროსები აკეთებენ ,იმასვე იმეორებენ,მაგრამ შუძლებელია მოვწყვიტოთ იმ რეალობას რაშიც ისინი იმყოფებიან. აი რა არის ყველაზე მეტად საფიქრალი,და არა ის ,რასაც აქ კამათი და გარჩევები მოსდევს.სულ მალე ის მწერლები და პოეტებიც არ გვეყოლება,ვის შემოქმედებას ნაცოდვილარს უწოდებთ.მე თავზე არავის ვახვევ ჩემს აზრებს,მაგრამ ასე მგონია დრო მაინც დახვეწავს და გამოარჩევს კარგს და ცუდს.სამწუხაროდ ახალგაზრდა თაობის უმრავლესობა უკაცრავად და ეგრეთწოდებული ლიბერალი მწერლების  'გარყვნილ  და გაუპატიურებულ"პოეზიით იკვებებაზოგი მათ'უბორნიის მწერლებსაც"უწოდებს.გადახედეთ თუნდაც ლიტერატურული კონკურსის'საბას'გამარჯვებულებს,იქნებ გენახათ ვინ არიან ისინი?(მცირე ნაწილის გამოკლებით).ვწუხვარ,ძალიან ვწუხვარ და მინდა მოვესწრო იმ დღეს,რო თეთრს თეთრი დაერქმევა და შავს შავი“

ნეტაი მოგცლიაო ზოგიერთი იტყვის, მაგრამ არც მომცლია და ვერც თავს დავანებებ. ბევრნი არიან და განწყობას მიფუჭებენ.

მიხეილ, ჯონათან, გმადლობთ. :-*

მუხა, მშვიდობა თქვენს გამოჩენას :)

ძალიანი მომეწონა
მომწონს ასეთი ჩასკვნილობები.

ანტიოქიის პალეკარტი გარეგნული ხიბლია ოდენ, დიდთა ტკივილთა დასაფარავად  :)

რა კარგი შინა არსი აქვს ამ ლექსს.

მომეწონა :)

)))შოპენჰაუერის ნაშრომებიც ხომ არ გადამეკეთებინა

მისანი,  საკუთარ თავში  დარწმუნებულთა პლანეტაა დედამიწა, თუმცა, მგონია რომ  არსისკენ ჩაბრუნებულებიც არ უნდა ვიყოთ ცოტანი.
ამ  ძიებაში მზა ფორმულებს ვერ დავჯერდები. :)
თავს არავის ვაწონებ და წესით არც უნდა ვაპროტესტებდე არაფერს ლექსით, მაგრამ პოეზიაში უწესო ვარ.
ან ეტაპი მაქვს ასეთი, ან უბრალოდ უკან ვეღარ ვბრუნდები.

ნეტა თავის მართლებასაც გადავეჩვეოდე. :)

მადლობა რომ შემოიხედე, განსაკუთრებული მადლობა კომენტარებისთვის.

მშვენიერი ლექსები გამოვიდა)

როდესაც შეპყრობილი ვარ მღელვარებით
და მსურს მისი გადმოცემა მე ვეძებ არა სიტყვებს,
არამედ ბგერებს გარეშე სამყაროდან,
თავისუფალი ბუნებიდან. ჩემს სულში შემოდიან
ჰარმონიები და მელოდიები...
ისინი თავიანთი მუსიკალობით აღარ მშორდებიან“.
                                                              ჟან პოლ რიხტერი

ყოველ საგანს გააჩნია თავისი მუსიკა.
ნამდვილი პოეტი სწორედ ამ მუსიკას ეძებს
და თუ აღმოაჩინა, მაშინ ლექსი ყოველთვის მშვენიერი გამოვა.
ვისაც ეს თვისება არ გააჩნია, იგი არ არის შემოქმედი.
ამის გამოა, რომ დღეს სხვადასხვა ავტორთა ლექსები
ხშირად ტყუპისცალებივით ჰგვანან ერთმანეთს                                                              განსაკუთრებით ლექსის წერის დროს ვარ სიმღერის ხასიათზე,
ლექსს ჯერ გონებაში გავმართავ მუსიკალურად,
ჩემთვის დავამღერებ კიდეც და შემდეგ გადამაქვს ქაღალდზე;
თუ ქაღალდზე გადატანის შემდეგ არ მომეწონა ლექსის მუსიკა,
მაშინ მას კვლავ ვუბრუნდები
ჭეშმარიტი პოეტის სული თავისთავად ყალიბდება მუსიკალურ წყობაში.„სიყვარული ჰაეროვანი ბგერებით
გამოითქმის, მას არ შეჰფერის მსჯელობა“
                                                                გ ა ლ ა კ ტ ი ო ნ ი