კარზე სამუდამოდ დარჩები "ალაჩოყ,"
ქათქათა ქმარს თუ მიმყიდიან მაინც დარჩები,
რადგან ყოველი დარღვეული წესის მიუხედავად,
ჩემი სისხლიდან ისმის "ჯელემ".
ყველა სისხლს მისი ჰანგები აქვს,
ბოშურს _ ბოშური.

აქ იჯდა ბაბო,
ბაბოს სენდა არ სთხოვდა ქირას,
თუმცაღა ბაბო ბანქოს შლიდა ყოველ ცისმარე,
და ბღუჯა ხურდით ბრუნდებოდა საღამოობით.
მისი სისხლიდან მესმოდა "ჯელემ"
ბოშური ჰანგი.

სენდამ ცხენები როცა გაყიდა,
( იმ დღეს იმდენი კომბოსტო ვჭერი)
კაცთა სუფრიდან ისმოდა "ჯელემ"
ბოშათა ხმები,
აქეთ ქალები ვისხედით ცალკე,
და ყველა ჩვენი დაფარული საიდუმლოს
ვერ გამხელის შიშით,
ჩვენივე ხელით გადახვეულ
ბრინჯისა და კომბოსტოს ღვეზელებს
მეორე დღემდე ვიმარაგებდით.

კარზე სამუდამოდ "ალაჩოყ"
სისხლში სამოდამოდ "ჯელემ,"
სხვისი თვალებით, ადვილად მოსახიბლი ბოშა,
( რა მალვა უნდა, სხისი თვალები რომ მართალნი არიან)
ვიპარავ მათრახს,
ბაბოს ბანქოს და ვიპარები,
ჰო, ფული ფულად თეთრი კაცისგან,
და ვნება ვნებად თეთრი კაცისგან,
ბანქოს არავინ მოიძებნის,
აი მათრახზე
ჯერ არ ვიცი რა გადამარჩენს,
მაგრამ რომც გაწყრეს ღმერთივით სენდა,
სისხლიდან მაინც მოისმება ყოველთვის "ჯელემ"
და სადაც წავალ იქ იქნები კარზე, "ალაჩოყ".