ვეღარ მოისხა მარტმა კვირტები,
კვლავ ჩაიმალა მიწაში ია,
ისევ გრუხუნებს და იწვის ზეცა,
თოვლში დამსკდარი ჭურვები ყრია.
ახლოს ომია, ხოცავენ ბავშვებს,
გულს რა გამითბობს ასე დაზაფრულს,
გაუწყლოებას თოვლით რომ  ივსებთ,
როცა ბუნკერში ხვდებით გაზაფ
ხულს.

ტყვედ აიყვანეს ეს გაზაფხული



მიწას ტანკების არტყია ხნული.