ქვრივის გულივით გაყინულ მინას
ტოტებით შოლტავს თებერვლის ქარი,
მწყურვალი გოგონას კი თიხის თასით,
ღამე წყალს აწვდის ყმაწვილი კაცი.
ამნიონივით აემღვრა თვალი,
და ბედისწერას მოსთქვამს გოდებით,
ვერცხლის ბადია, ვერცხლის ბადია,
სიზმრად ეწყება, მწყურვალს ბოდვები...
,